giełda pożyczek forum trudno powiedzieć bo sam nie korzystałem na pewno będziesz mieć problemu ze znalezieniem ofert mogę polecić portal albo gielda
udziele-pozyczki-prywatnie.pl

.:: Ocena Projektów Inwestycyjnych ::.

Proste metody oceny projektów inwestycyjnych
Inwestycje to nakłady kapitałowe ponoszone na różnego rodzaju przedsięwzięcia mające na celu przyniesienie określonych efektów. Efekt to zarówno wzrost zysku, cash – flow, rozszerzenie produkcji, modernizacja technologii, wzrost udziału na rynku, przyrost wartości firmy, poziomu konkurencyjności, itp. Wyróżniamy 2 podstawowe rodzaje inwestowania:

a) rzeczowe – w materialne składniki majątku stałego,
b) finansowe.

Rozróżniamy trzy cykle inwestycyjne :

a) przedinwestycyjny
b) inwestycyjny
c) operacyjny.

Najważniejsza faza to przedinwestycyjna, która odpowiada za określenie potrzeb, możliwości, zebranie wariantów, określenie warunków ogólnoinwestycyjnych, określenie metod ocen projektów itp. Narzędziem oceny i wyboru najlepszych rozwiązań jest rachunek opłacalności inwestycyjnych. Jest to rodzaj rach. ekonomicznego jako sposób wyboru rozwiązania najlepszego spośród wielu możliwości. W rachunku ekonomicznym stosowanym do oceny opłacalności projektów inwestycyjnych , zależnie od użytej metody, wyróżnić można następujące jego elementy składowe:

1) efekty w postaci przewidywalnych przychodów , zysku, przepływów pieniężnych, odpowiednio dla każdego z rozpatrywanych wariantów inwestycyjnych.
2) nakłady w postaci kosztów , wydatków inwestycyjnych, czasu realizacji inwestycji, związanych z funkcjonowaniem każdego z rozpatrywanych wariantów inwestycyjnych, oraz inne wydatki finansowe.
3) kryterium wyboru w postaci miary , wskaźnika, będącego relacją między efektami i nakładami , wynikające z algorytmu obliczeniowego odpowiedniego do danej metody. Kryteriami tymi mogą być: zaktualizowana wartość netto ( NPV ) , wewnętrzna stopa zwrotu ( IRR ) , okres zwrotu, stopa zwrotu nakładów.

Wyróżniamy dwie metody rachunku opłacalności:
Statyczna

Są proste w obliczeniach, łatwe do zastosowania, mało pracochłonne. Nie uwzględniają zmian wartości w czasie. Metody te wykorzystywane są do ocen projektów o niewielkim znaczeniu, na etapie prac wstępnych, kiedy brak pełnego zestawu informacji.

Dynamiczna
Należą do tej metody zaktualizowana wartość netto ( NPV ), wewnętrzna stopa zwrotu ( IRR ), zdyskontowany okres zwrotu, metoda równych rat. Metoda ta pozwala wyrażanie wszystkich przyszłych wpływów i wydatków w dzisiejszej wartości nałogów. Metoda ta wykorzystywana jest w projektach o dużym znaczeniu. Okres zwrotu nakładów ( OZ ) – jest to czas w jakim zwracają się nakłady inwestycyjne z osiągniętych nadwyżek finansowych lub innych wielkości określających przewidywane efekty. Zaletą tej metody jest prostota obliczeń, a wadą pomijanie efektów jakie są osiągane po okresie zwrotu , nieuwzględnienie zmian wartości efektów w czasie ( brak dyskonta ).

Stopa zwrotu nakładów
Jest to relacja efektu, jaki można uzyskać z inwestycji do poniesionych nakładów inwestycyjnych. Jest odwrotnością okresu zwrotów nakładów.

Ocena efektywności projektów inwestycyjnych metodami dyskontowymi.
Zaktualizowana wartość netto (NPV) – metoda ta pozwala na określenie rzeczywistej (aktualnej) wartości nakładów i efektów związanych z danym przedsięwzięciem. NPV jest wartością otrzymaną przez zdyskontowanie, oddzielnie dla każdego roku, różnicy między wpływami i wydatkami w całym okresie przy stałym poziomie stopy dyskontowej. Poziom NPV zależy od wielkości i rodzaju w czasie przepływów pieniężnych netto, oraz od przeciętnej stopy dyskontowej.
Poziom stopy dyskontowej – określa dwa zasadnicze czynniki: oczekiwaną stopę zwrotu, ryzyko. Oczekiwaną stopę zwrotu – wyraża minimalną rentowność, przy której inwestor jest gotów zaangażować swój kapitał. Drugą część stopy dyskontowej jest premia za ryzyko inwestowania. Wielkość tej premii jest uzależniona od wielu czynników zarówno z samym przedsiębiorstwem jak i zewnętrznych. Dlatego przypisujemy jej wartość liczbową. Trzecim składnikiem stopy dyskontowej mogła być stopa inflacji przewidywana w okresie projektów przepływów pieniężnych. Wymagało by to jednak prognozowania wpływów i wydatków w cenach bieżących. Przewidywalny poziom inflacji jak i takie prognozowanie obarczone jest znacznym marginesem błędu. Dlatego też w praktyce pomija się stopę inflacji jako składnik stopy dyskontowe. , a prognozowanie przepływów pieniężnych wyraża się w cenach stałych. Wewnętrzna stopa zwrotu – IRR – jest metodą najczęściej wykorzystywaną do oceny projektu inwestycyjnego metodą dyskontową IRR jest to stopa dyskontowa, przy której wartość zaktualizowana netto (NPV) równa się zero. Oznacza to, że IRR wyraża wewnętrzną, rzeczywistą rentowność projektu inwestycyjnego. W przypadku, gdy stopa ta jest wyższa lub równa od stopy dyskontowej przyjętej do wyliczenia NPV, ocena projektu wypada korzystnie. IRR można wyznaczyć metodą kolejnych przybliżeń, licząc NPV dla każdych stóp dyskontowych tak, aby otrzymać NPV równa zeru. Taka stopa równa jest wewnętrznej stopie zwrotu IRR.

WYBÓR ŹRÓDEŁ FINANSOWANIA

Kredyt, leasing, środki własne jako źródła finansowania
Środki służące do finansowania działalności bieżącej i rozwojowej przedsiębiorstwa mogą pochodzić z różnych źródeł i dopływać w różnej formie. Z punktu widzenia źródła pochodzenia kapitału wyróżnić można finansowanie zewnętrzne i wewnętrzne. Są dwa podstawowe kierunki finansowania w przedsiębiorstwie:
finansowanie bieżącej działalności, polegające na zapewnieniu ciągłości podstawowych procesów gospodarczych przez dopływ środków uzyskiwanych głównie z przychodów, tak aby zachowana była płynność finansowa firmy.
Finansowanie działalności rozwojowej, polegające na gromadzeniu środków własnych i obcych, wewnętrznych i zewnętrznych, mające na celu umożliwienie podejmowania działalności inwestycyjnej.

Kredyt bankowy
Kredyt jest jednym z podstawowych źródeł finansowania przedsięwzięć inwestycyjnych. Jest rodzajem pożyczki udzielonej przez bank osobie prawnej lub fizycznej za oprocentowaniem, na określony cel, wg zasad i warunków podanych w umowie kredytowej. Kredyty dzielą się na krótko, średnio i długo terminowe.

Kredyty obrotowe
Mogą być udzielone na sfinansowanie zapasów, rozliczeń między okresowych czynnych, należności z tytułu rozliczeń z kontrahentami oraz płatności.

Kredyty inwestycyjne
Udzielane są na finansowanie przedsięwzięć zmierzających do odtworzenia, modernizacji i zwiększenia majątku trwałego kredytobiorcy. Przyznanie kredytu uzależnione jest od efektywności oraz przewidywalnej opłacalności przedsięwzięcia, jak również stopnia ryzyka wynikającego z oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy. Kredytobiorca występuje o kredyt z wnioskiem. Wniosek powinien określać w szczególności: kwotę i walutę kredytu, przeznaczenie kredytu, proponowany termin spłaty kredytu, uzasadnienie potrzeb kredytowych, okres wykorzystania kredytu, propozycje dotyczące prawnego zabezpieczenia kredytu. Bank określa również dokumenty i informacje jakie powinny być dołączone do wniosku. W szczególności są to:

uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej,
informacje dotyczące działalności gospodarczej,
roczny bilans oraz rachunek zysków i strat,
deklaracje podatkowe, zaświadczenie o dochodach, zaświadczenie o niezaleganiu z podatkami,
wykaz planowanych do zakupu dóbr lub usług inwestycyjnych,
studium opłacalności realizowanego przedsięwzięcia,
w przypadku inwestycji budowlanych założenia techniczno-ekonomiczne inwestycji.

Wysokość stopy oprocentowania kredytu uzależniona jest od kształtowania się stóp procentowych na rynku międzybankowym, rozmiarów ryzyka związanego z udzielonym kredytem, wysokości kredytu, oraz długości okresu kredytowania, częstotliwości spłaty odsetek od kredytu.

Leasing
Jest nowoczesną formą finansowania inwestycji. Leasing określany jest powszechnie jako specyficzna forma odpłatnego korzystania z rzeczowych składników majątkowych na podstawie umowy zawartej na czas określony, zgodnie z którą leasingodawca zobowiązuje się oddać określoną rzecz do dyspozycji leasingobiorcy w zamian za płatności dokonywane w ratach. Na gruncie polskiego prawa podatkowego wyróżnia się dwa podstawowe typy transakcji leasingowych:

Leasing finansowy
Ma charakter długookresowy i polega na odpłatnym korzystaniu z rzeczy w czasie zbliżonym do ekonomicznego okresu jej użytkowania. W tym czasie właściciel rzeczy jest leasingodawcą. Leasingobiorca może stać się właścicielem przedmiotu leasingu po zakończeniu trwania umowy. Opłata za użytkowanie składa się z raty stanowiącej część wartości rzeczy oraz odsetek. Dla leasingobiorcy część odsetkowa jest kosztem uzyskania przychodu, ma także prawo dokonywania odpisów

Leasing operacyjny
Umowy są tu zawierane na okres krótszy niż przewidywany okres ekonomicznego zużycia rzeczy, stąd rzecz może być wypożyczana wielu kolejnym klientom. Całość opłaty za użytkowanie leasingobiorca zalicza do kosztów uzyskania przychodów, nie nalicza też amortyzacji. On również najczęściej przyjmuje na siebie obowiązek obsługi przedmiotu leasingu. Dla leasingodawcy opłaty stanowią przychód podlegający opodatkowaniu, dokonuje on również odpisów amortyzacyjnych. W tej formie leasingobiorca nie ma gwarancji nabycia przedmiotu umowy po jej wygaśnięciu.

Środki własne przedsiębiorstwa
Podstawowym źródłem wewnętrznego finansowania przedsięwzięć inwestycyjnych w przedsiębiorstwie jest zysk netto pod warunkiem, że zostanie on wypracowany. Drugim ważnym składnikiem wewnętrznego finansowania przedsiębiorstwa jest amortyzacja. Amortyzacja jest odpisem części wartości zużywających się środków trwałych, przeznaczonych na odtworzenie tego zużycia. Poziom odpisu amortyzacyjnego uzależniony jest od okresu eksploatacji oraz stawek odpisu. Typowe okresy eksploatacji poszczególnych środków trwałych podawane są w wykazach stawek amortyzacyjnych, zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami ministra finansów.

Metody wyboru efektywnych źródeł finansowania – rachunek ekonomiczny
Rachunek ekonomiczny jest metodą pozwalającą na wybór najlepszego wariantu planowanego działania. Wykorzystywany jest w szerokim zakresie do rozwiązywania różnych problemów decyzyjnych w procesie zarządzania przedsiębiorstwem. Jednym z ważniejszych obszarów decyzji zarządczych jest finansowanie zakupów inwestycyjnych. Są dwie metody pozwalające na dokonanie wyboru metody finansowania. W pierwszej metodzie za kryterium wyboru przyjmuje się maksymalizację zdyskontowanej wartości dochodu czystego, wyliczoną dla każdego z rozpatrywanych wariantów działania. Kryterium wyboru w drugiej metodzie jest minimalizacja wydatków efektywnych, rozumianych jako zdyskontowana różnica między wydatkami nominalnymi a zmniejszeniem obciążeń podatkiem dochodowym z tytułu zaliczenia w poczet kosztów takich wielkości jak: amortyzacja, odsetki, czynsze.

Korelacje Tematyczne

Odpowiedz

You must be logged in to post a comment.