Analiza ekonomiczno finansowa jako podstawa wyceny wartości firmy.
Wycenę definiuje się najczęściej jako zespół procedur, analiz i ocen, które prowadzą do ustalenia wartości przedsiębiorstwa wg stanu na określony moment czasowy. Cele wyceny związane są z przenoszeniem praw własności. Wycena powinna być dokonywana przez niezależnych ekspertów, co jest podstawową przesłanką łagodzącą sprzeczność interesów między stronami zainteresowanymi wyceną. Wycena wartości firmy jest końcowym etapem analizy ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa. Analiza powinna być wykonana w taki sposób, aby pozwoliła na sporządzenie wieloletniej prognozy możliwego do osiągnięcia dochodu przedsiębiorstwa w przypadku wyceny dochodowej. Przy stosowaniu innych metod wyceny, głównie tzw., księgowych, podstawą analizy jest szczegółowe badanie składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz źródeł jego finansowania. W procesie prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych należy wycenić wartość przedsiębiorstwa. Podstawą do sporządzenia analizy i wyceny jest Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie warunków analizy spółki oraz przedsiębiorstwa.

Stan i perspektywy rozwoju przedsiębiorstwa należy dokonać po przeprowadzeniu:

1 analizy ekonomiczno-finansowej obejmującej: badanie sprawozdań finansowych, analizę wskaźnikową, analizę kosztów z wyznaczeniem progu rentowności, analizę majątku.
2 analizy marketingowej.
3 oceny wykorzystanych technologii w porównaniu z konkurentami w kraju i zagranicą.
4 analizy systemu organizacji i zarzÄ…dzania.

Zarys metody wyceny wartości firmy.
Szczegółowa klasyfikacja metody wyceny jest następująca

Metody oparte na wycenie aktywów -majątkowe

a) metoda księgowa
b) metoda wartości odtworzonej
c) metoda wartości likwidacyjnej

Read more… »

Pojęcie Przychodów i Ich Rodzaje
Przychody są pieniężnym wyrazem sprzedaży jego produktów i usług. Można powiedzieć, że kształtują one stronę dochodową jego działalności. Przychody powinny pokryć koszty działalności firmy oraz pozwolić na uzyskanie nadwyżki finansowej, która jest m.in źródłem wynagrodzenia właścicieli i dawców kapitału obcego finansującego jego majątek.
Zadaniem analizy przychodów jest ustalenie struktury źródeł tych przychodów, dynamiki, która pozwoli wskazać na rozwój, stagnację czy też regres w działalności przedsiębiorstwa.
Składniki przychodów to:

1. Przychody ze sprzedaży wyrobów i usług,
2. Przychody ze sprzedaży towarów i materiałów,
3. Pozostałe przychody operacyjne,
4. Przychody finansowe,
5. Przychody z operacji nadzwyczajnych- zyski nadzwyczajne.

Punkt 1 i 2 to przychody ze sprzedaży lub przychody operacyjne. Punkty 1-4 to przychody z całokształtu działalności gospodarczej. Analiza wstępna powinna umożliwiać poznanie ogólnej struktury przychodów, podstawowych tendencji oraz ustalenie kierunków analizy szczegółowej. Analiza szczegółowa przez zastosowanie metod analizy przyczynowo skutkowej powinna umożliwić ustalenie źródeł i przyczyn wzrostu lub spadku przychodów, wskazać na rezerwy wzrostu i możliwości ich wykorzystania. Ogólna analiza przychodów powinna odpowiadać na pytania:

- jaka jest wielkość przychodów z podziaÅ‚em na poszczególne skÅ‚adniki – źródÅ‚a
- jakie są wiodące źródła przychodów, czyli ich struktura
- jakie są podstawowe czynniki kształtowania się przychodów, czyli badanie dynamiki
- jakie powinny być kierunki analizy szczegółowej ze względu na konkretną sytuację badanej firmy.

Szczegółowa analiza przychodów.
Przychody ze sprzedaży ujmowane w rachunku zysków i strat są wyrażane w cenach bieżących. We wstępnej ocenie należałoby skonfrontować je z realną dynamiką cen
a)Przychody ze sprzedaży produktów i towarów – jest to iloczyn iloÅ›ci sprzedanych produktów (q) i cen jednostkowych (p): P= Eq x p ChcÄ…c ustalić wpÅ‚yw poszczególnych czynników na sumy wielkoÅ›ci przychodów ze sprzedaży można zastosować jednÄ… z metod analizy przyczynowo-skutkowej, jakÄ… jest metoda podstawieÅ„ Å‚aÅ„cuchowych. Pierwszy krok to ustalenie odchylenia bezwzglÄ™dnego miÄ™dzy porównywalnymi wielkoÅ›ciami: ?P=P1-P0 lub ?P=Eq1p1-Eq0p0 gdzie ?P- zmiany wielkoÅ›ci przychodów, P0,P1- wielkość przychodów odpowiednio w okresie bazowym i badanym. Na zmiany wielkoÅ›ci przychodów ze sprzedaży dziaÅ‚ajÄ… dwa czynniki, ustalenie wpÅ‚ywu których może być nastÄ™pujÄ…ce:

1. wpływ ilości sprzedanych produktów ?P=Eq1 x p0-Eq0 x p0
2. wpływ ceny jednostkowej produktów

?Pp= Eq1p1-Eq1 x p0

Szczegółowa analiza przychodów ze sprzedaży może być rozwinięta przez wyodrębnienie:

- kierunków sprzedaży: kraj, export
- szczebli sprzedaży: producent, hurtownik, detalista
- charakteru rynków: lokalny, regionalny, krajowy

Wyodrębnienie sprzedaży eksportowej w analizie przychodów ma swoje uzasadnienie w tych przedsiębiorstwach, które mają znaczny udział eksportu w przychodach. Analiza przychodów ze sprzedaży eksportowej Pe uwzględniać powinna nast. czynniki: ilość sprzedanych produktów (q), ceny dewizowe w jakiej były sprzedane produkty (pd), oraz kurs złotego do waluty zagranicznej (w). Pe= Eq x pd x w Analiza przychodów z wydzieleniem podstawowych szczebli sprzedaży ma swoje uzasadnienie w tym, że każdy z tych szczebli stosuje inne ceny zbytu, hurtowe bądź detaliczne. Analiza struktury przychodów wg charakteru rynków może mieć większe znaczenie dla oceny działalności marketingowej niż kształtowania strumieni przychodów finansowych.

Pozostałe przychody operacyjne i finansowe.
Składnikami przychodów są także pozostałe przychody operacyjne, przychody finansowe oraz zyski nadzwyczajne. Do typowych pozostałych przychodów można zwłaszcza zaliczyć przychody z tytułu:
- sprzedaży składników rzeczowego majątku trwałego
- otrzymanych dotacji
- nadwyżek inwentaryzacyjnych składników majątku.
Do typowych przychodów finansowych można z kolei zaliczyć następujące składniki:
- odsetki uzyskane od środków finansowych zdeponowanych w bankach
- otrzymane dywidendy z tytułu udziałów i akcji w innych podmiotach
- przychody ze sprzedaży udziałów, akcji i obligacji
- odsetki otrzymane od udzielonych pożyczek innym podmiotom
- dodatnie różnice kursowe uzyskane w wyniku operacji gospodarczych realizowanych w obcych walutach
- przychody z dzierżawy majątku trwałego oraz raty leasingowe z tytułu leasingu operacyjnego
- odsetki od nieterminowego regulowania wierzytelności przedsiębiorstwa przez kontrahentów- odbiorców.

Zyski nadzwyczajne mają zazwyczaj marginalne znaczenie w przychodach i mogą dotyczyć np. odszkodowań od ubezpieczycieli z tytułu uszczerbku w majątku na skutek pożaru, itp. Analizie szczegółowej powinny być poddane zwłaszcza te pozycje pozostałych przychodów, które mają znaczny udział w całkowitych przychodach. Może to np. dotyczyć odsetek od udzielonych pożyczek, odsetek od depozytów, itp. W odniesieniu do tych składników stosuje się nast. formułę: Pf = F x s , gdzie Pf to przychody finansowe, F- kwota depozytów, udzielonych pożyczek, itp., s- przeciętna stopa oprocentowania w skali rocznej. Chcąc ustalić wielkość przychodów dla krótszego okresu trzeba uwzględnić okres, na który zostały zdeponowane pieniądze, lub udzielona pożyczka, zatem: Pf= Fxsxt/360, gdzie: t- okres na jaki udzielono pożyczki, złożono depozyt itd. Jeśli w strukturze kosztów finansowych znaczący udział mają dywidendy od udziałów i akcji w obcych podmiotach, celowe jest ustalenie relacji dywidendy do zaangażowanego majątku finansowego: Sd = D/Mf x 100, gdzie sd- przeciętna stopa dywidendy, D- uzyskane w skali rocznej przychody z dywidendy, Mf- przeciętna wartość majątku finansowego zaangażowanego w udziałach i akcjach w obcych podmiotach.

Read more… »

Proste metody oceny projektów inwestycyjnych
Inwestycje to nakÅ‚ady kapitaÅ‚owe ponoszone na różnego rodzaju przedsiÄ™wziÄ™cia majÄ…ce na celu przyniesienie okreÅ›lonych efektów. Efekt to zarówno wzrost zysku, cash – flow, rozszerzenie produkcji, modernizacja technologii, wzrost udziaÅ‚u na rynku, przyrost wartoÅ›ci firmy, poziomu konkurencyjnoÅ›ci, itp. Wyróżniamy 2 podstawowe rodzaje inwestowania:

a) rzeczowe – w materialne skÅ‚adniki majÄ…tku staÅ‚ego,
b) finansowe.

Rozróżniamy trzy cykle inwestycyjne :

a) przedinwestycyjny
b) inwestycyjny
c) operacyjny.

Najważniejsza faza to przedinwestycyjna, która odpowiada za określenie potrzeb, możliwości, zebranie wariantów, określenie warunków ogólnoinwestycyjnych, określenie metod ocen projektów itp. Narzędziem oceny i wyboru najlepszych rozwiązań jest rachunek opłacalności inwestycyjnych. Jest to rodzaj rach. ekonomicznego jako sposób wyboru rozwiązania najlepszego spośród wielu możliwości. W rachunku ekonomicznym stosowanym do oceny opłacalności projektów inwestycyjnych , zależnie od użytej metody, wyróżnić można następujące jego elementy składowe:

1) efekty w postaci przewidywalnych przychodów , zysku, przepływów pieniężnych, odpowiednio dla każdego z rozpatrywanych wariantów inwestycyjnych.
2) nakłady w postaci kosztów , wydatków inwestycyjnych, czasu realizacji inwestycji, związanych z funkcjonowaniem każdego z rozpatrywanych wariantów inwestycyjnych, oraz inne wydatki finansowe.
3) kryterium wyboru w postaci miary , wskaźnika, będącego relacją między efektami i nakładami , wynikające z algorytmu obliczeniowego odpowiedniego do danej metody. Kryteriami tymi mogą być: zaktualizowana wartość netto ( NPV ) , wewnętrzna stopa zwrotu ( IRR ) , okres zwrotu, stopa zwrotu nakładów.

Wyróżniamy dwie metody rachunku opłacalności:
Statyczna

Są proste w obliczeniach, łatwe do zastosowania, mało pracochłonne. Nie uwzględniają zmian wartości w czasie. Metody te wykorzystywane są do ocen projektów o niewielkim znaczeniu, na etapie prac wstępnych, kiedy brak pełnego zestawu informacji.

Dynamiczna
Należą do tej metody zaktualizowana wartość netto ( NPV ), wewnÄ™trzna stopa zwrotu ( IRR ), zdyskontowany okres zwrotu, metoda równych rat. Metoda ta pozwala wyrażanie wszystkich przyszÅ‚ych wpÅ‚ywów i wydatków w dzisiejszej wartoÅ›ci naÅ‚ogów. Metoda ta wykorzystywana jest w projektach o dużym znaczeniu. Okres zwrotu nakÅ‚adów ( OZ ) – jest to czas w jakim zwracajÄ… siÄ™ nakÅ‚ady inwestycyjne z osiÄ…gniÄ™tych nadwyżek finansowych lub innych wielkoÅ›ci okreÅ›lajÄ…cych przewidywane efekty. ZaletÄ… tej metody jest prostota obliczeÅ„, a wadÄ… pomijanie efektów jakie sÄ… osiÄ…gane po okresie zwrotu , nieuwzglÄ™dnienie zmian wartoÅ›ci efektów w czasie ( brak dyskonta ).

Stopa zwrotu nakładów
Jest to relacja efektu, jaki można uzyskać z inwestycji do poniesionych nakładów inwestycyjnych. Jest odwrotnością okresu zwrotów nakładów.

Ocena efektywności projektów inwestycyjnych metodami dyskontowymi.
Zaktualizowana wartość netto (NPV) – metoda ta pozwala na okreÅ›lenie rzeczywistej (aktualnej) wartoÅ›ci nakÅ‚adów i efektów zwiÄ…zanych z danym przedsiÄ™wziÄ™ciem. NPV jest wartoÅ›ciÄ… otrzymanÄ… przez zdyskontowanie, oddzielnie dla każdego roku, różnicy miÄ™dzy wpÅ‚ywami i wydatkami w caÅ‚ym okresie przy staÅ‚ym poziomie stopy dyskontowej. Poziom NPV zależy od wielkoÅ›ci i rodzaju w czasie przepÅ‚ywów pieniężnych netto, oraz od przeciÄ™tnej stopy dyskontowej.
Poziom stopy dyskontowej – okreÅ›la dwa zasadnicze czynniki: oczekiwanÄ… stopÄ™ zwrotu, ryzyko. OczekiwanÄ… stopÄ™ zwrotu – wyraża minimalnÄ… rentowność, przy której inwestor jest gotów zaangażować swój kapitaÅ‚. DrugÄ… część stopy dyskontowej jest premia za ryzyko inwestowania. Wielkość tej premii jest uzależniona od wielu czynników zarówno z samym przedsiÄ™biorstwem jak i zewnÄ™trznych. Dlatego przypisujemy jej wartość liczbowÄ…. Trzecim skÅ‚adnikiem stopy dyskontowej mogÅ‚a być stopa inflacji przewidywana w okresie projektów przepÅ‚ywów pieniężnych. WymagaÅ‚o by to jednak prognozowania wpÅ‚ywów i wydatków w cenach bieżących. Przewidywalny poziom inflacji jak i takie prognozowanie obarczone jest znacznym marginesem bÅ‚Ä™du. Dlatego też w praktyce pomija siÄ™ stopÄ™ inflacji jako skÅ‚adnik stopy dyskontowe. , a prognozowanie przepÅ‚ywów pieniężnych wyraża siÄ™ w cenach staÅ‚ych. WewnÄ™trzna stopa zwrotu – IRR – jest metodÄ… najczęściej wykorzystywanÄ… do oceny projektu inwestycyjnego metodÄ… dyskontowÄ… IRR jest to stopa dyskontowa, przy której wartość zaktualizowana netto (NPV) równa siÄ™ zero. Oznacza to, że IRR wyraża wewnÄ™trznÄ…, rzeczywistÄ… rentowność projektu inwestycyjnego. W przypadku, gdy stopa ta jest wyższa lub równa od stopy dyskontowej przyjÄ™tej do wyliczenia NPV, ocena projektu wypada korzystnie. IRR można wyznaczyć metodÄ… kolejnych przybliżeÅ„, liczÄ…c NPV dla każdych stóp dyskontowych tak, aby otrzymać NPV równa zeru. Taka stopa równa jest wewnÄ™trznej stopie zwrotu IRR.

Read more… »

Badanie Procesów Zaopatrzenia

Zaopatrzenie oznacza pozyskiwanie z zewnątrz czynników produkcji niezbędnych do zapewnienia ciągłej i rytmicznej działalności przedsiębiorstwa w określonym czasie. Przedmiotem zaopatrzenia mogą być surowce, materiały, towary w przedsiębiorstwie handlowym. Na procesy zakupu można patrzeć w ujęciu planistycznym, pozwalającym na rozwiązanie podstawowych problemów zaopatrzeniowych dotyczących przyszłych okresów oraz w przekroju analitycznym umożliwiającym znalezienie racjonalne zaopatrzenie w okresach minionych. W przedsiębiorstwie handlowym składnikami rachunku , liczonymi dla każdego z dostawców są :

- możliwe do uzyskania efekty ustalone w postaci marży brutto;
- koszty wiążące się z realizacją każdego wariantu dostaw .
- kryterium wyboru dostawcy , którym jest maksymalizacja kwoty zysku kalkulacyjnego.

Podstawą do ustalenia wartości zapotrzebowania materiałowego w okresie planistycznym jest równanie bilansowe. Liczba dostaw i terminy i odstępy między kolejnymi dostawami powinny być dostosowane do zaplanowanej produkcji.
Wskaźnik rytmiczności dostaw równy jeden oznacza , że dostawy są rytmiczne , realizowane zgodnie z planem. Wskaźnik kredytowania pozwala na zoriętowanie się jaki jest przeciętny okres na jako firma otrzymuje kredyt od swoich dostawców. Im wyższa wartość wskaźnika , tym dłuższy okres kredytowania.

Analiza Poziomu, Struktury i Rotacji Zapasów

Zapasy zapewniają ciągłe działanie przedsiębiorstwa we wszystkich fazach gospodarki.
Działanie i decyzje związane z pozyskaniem, utrzymaniem i wykorzystywaniem w przedsiębiorstwie określa się mianem gospodarki zapasami. Zapasy ocenia się w dwóch formach jako.

1. Bezwzględną wielkości zapasów wyrażoną wartościowo lub ilościowo,
2. Relatywny poziom zapasów, wyrażony w formie stosunku wielkoÅ›ci zapasów do wielkoÅ›ci sprzedaży – rotacja.

Wielkość zapasów ustala się na początek i koniec każdego roku obrachunkowego.
Jednym s przekrojów analizy zapasów jest badanie ich struktury. Strukturę zapasów można badać w różnych przekrojach:

1) w przekroju ilościowym lub wartościowym (częściej)
2) w przekroju asortymentowym, branżowym, wg grup towarów, faz działalności firmy,
3) w przekroju sieciowym, oddziałów, magazynów,
4) w przekroju czasowym.

Wskaźnik rotacji – obrazuje stosunek pomiÄ™dzy wielkoÅ›ciÄ… zapasu i wielkoÅ›ciÄ… sprzedaży towarów czy też kosztów dziaÅ‚alnoÅ›ci. Do oceny relacji miÄ™dzy zapasem a sprzedaż wykorzystywane sÄ… nastÄ™pujÄ…ce wskaźniki: Wskaźnik rotacji w dniach – okreÅ›la ile dni trwa sprzedaż zapasu przeciÄ™tnego , co ile dni jest odnawiany zapas przeciÄ™tny , informuje o szybkoÅ›ci obrotu. Wskaźnik rotacji w razach – informuje ile razy odnawia siÄ™ badany okresie zapas przeciÄ™tny , ile wystÄ™puje cykli rotacji.

Wskaźnik zwiÄ…zania zapasów – okreÅ›la ile groszy zapasu przypada za zÅ‚. Sprzedaży lub produkcji w badanym okresie. Ten wskaźnik jest odwrotnoÅ›ciÄ… rotacji w razach.
Gospodarka zapasami wiąże się z kosztami, z których najważniejsze to :

1) koszty zakupu
2) koszty magazynowania
3) koszty funkcjonowania służb zaopatrzeniowych
4) koszty finansowe, kapitałowe
5) koszty zużycia i starzenia zapasów.

Kształtowanie
Celem działań podejmowanym w ramach rachunku ekonomicznego jest utrzymanie zapasu ekonomicznie uzasadnionego. Zmniejszenie zapasu powoduje przyspieszenie cyrkulacji materiałów i towarów, obniżenie kosztów działania zmniejszenie zapotrzebowania na kapitał obrotowy. W zagadnieniu optymalizacji zapasów przedmiotem rachunku są nakłady związane z pozyskiwaniem i utrzymaniem zapasów. Nakłady te w formie wartościowej wyrażane są przez koszty:

zakupu – dostaw
magazynowaniem

Kryterium wyboru jest minimalizacja łącznych kosztów zakupu i magazynowania. Koszty dostaw i składowania są konkurencyjne wobec siebie. Dlatego obliczmy zapas optymalny.
Na zapas optymalny składa się:

1) rozkład popytu w okresie planowania powinien być w przybliżeniu zgodny z dotychczasowym jego rozkładem.
2) firma musi mieć pewność co do terminowości dostaw i w żądanej wielkości , wynikającej z obliczeń.
3) mogą wystąpić pewne trudności przy liczeniu kosztów składowania i zakupu. Niejednokrotnie muszą być one ustalone na podstawie danych w analitycznych kont księgowych. Także szybkie zmiany składników tych kosztów w przyszłości mogą podważyć ustalony wynik optymalny.
4) optymalne wielkości z punktu widzenia przedsiębiorstwa nie musza być optymalne z punktu widzenia dostawcy.